~[Eitchiko]~

นานมากแล้วที่บ้านผมไม่ได้เลี้ยงหมา ก็ตั้งแต่ตัวสุดท้ายที่เลี้ยงไว้ตายจากไปก็เกือบสิบปีได้แล้วตอนนั้นมีหมาอยู่สองตัว เป็นพันธุ์ทางทั่วไป เราคบกันมาตั้งแต่เด็กๆวิ่งเล่นด้วยกันหน้าบ้านทั้งหมาและฉันก็เด็กพอๆกัน ต่างกันตรงที่มันดันโตเป็นผู้ใหญ่ซะก่อน ชีวิตฉันจึงเหมือนมีมันดูแล แต่แม้มันจะโตมันก็ยังเล่นกับฉัน น่าเศร้าที่มันจากไป

วันนี้มีผลงานชิ้นใหม่มาอวด เป็นตุ๊กตาลูกหมาความพิเศษของมัน สามารถโตได้ เห่าได้ วิ่งเล่นได้ กินอาหารกินน้ำและอุนจิให้โลกใบนี้ได้ หมาน้อยทั้ง4อภินันทนาการจากพี่ชาย เห็นแล้วอาจสงสัยว่ามันเป็นพันธุ์อะไร?? ลองเดาสิ.......พุดแก้วไง ฟังไม่ผิด! มันคือพุดเดิ้ล ผสมกับบางแก้ว แล้วมันไปขี่กันไงหว่า ผมเองก็ไม่รู้เพราะไม่ได้ไปนั่งมอง ตอนที่เห็นก็มาเป็นตัวแล้ว ทั้งน่ารักน่าชัง สุดฉลาด แสนโง่ก็ยังมี

edit @ 12 Apr 2009 12:54:49 by Eitchiko

ในวันที่ฝนตกนั้น ฉันคิดคำนึงถึงเรื่องต่างๆ

ฉันมองไปที่ท้องฟ้า มองเห็นความมืดมิดราวกับจะกลืนกินทุกสิ่งให้หายไป

มองเห็นนกตัวน้อยที่หมดแรงจะโบยบินกลับรังนอน สายลมได้โถมถลารางกับว่าโลกนี้จะไม่ยอมให้มันได้ข้ามผ่านปราการที่ยิ่งใหญ่แห่งนี้ไปได้อีกแล้ว ธงชาติบนสะพานลอยต่อแถวทอดยาวตลอดแนวโบกสะบัดอย่างแรงเหมือนจะทรงตัวอยู่ได้ ฝนเริ่มโปรยปราย แต่ละเม็ดทวีความรุนแรงมากขึ้นเมื่อติดคอมโบกับสายลมที่ถาโถมเข้ามา ดั่งธรรมชาติเล่นตลกพื้นที่ก่อนหน้าที่ได้ผ่านมาแดดยังส่องให้แสบตาและอบอุ่น ท้องนาและต้นไม้สีเขียวอ่อนๆ สายน้ำยังคงประกายแสงระยิบระยับ เพียงชั่วครู่ที่ฉันปิดม่านเพื่อป้องกันแสงที่ส่องเข้ามาและปิดตาลงเพื่อคลายความอ่อนล้าจากการงานไม่กี่อึดใจ แสงแดดอันเป็นที่รักของฉันก็ได้จากไปเสียแล้วหรือนี่!!

ฉันมักชอบมองท้องฟ้าในยามเย็น ยามที่มีดวงอาทิตย์สีแดงลอยเด่นอยู่ในท้องฟ้า ยามที่มีก้อนเมฆเล็กๆน้อยที่ถูกฉาบด้วยแสง แต่ก็ไม่แคล้วปิดซ่อนเงาที่เป็นตัวตนสีเทาไว้เบื้องหลัง แต่ถึงจะมองก็ใช่ว่าจะมองฟ้าเพียงอย่างเดียว เงาดำต้นไม้ เสาไฟ บ้านเรือนนั่นไง สวยดีทีเดียว มีบางจังหวะที่รถนั้นเคลื่อนผ่านคลอง น้ำไหลใสหรือไม่นั้นไม่อาจแน่ใจได้เพราะไม่ได้เข้าไปสัมผัส แต่ที่แน่ใจไม่ว่าอย่างไรน้ำก็คงเป็นน้ำที่ซื่อสัตย์ มันยังคงสะท้อนแสงที่สวยงามจากดวงอาทิตย์ได้อยู่ สองฝั่งน้ำเงาดำของบ้านเรือน สะพานไม้เก่ามองเห็นเงาโครงสร้างที่สะท้อนภูมิปัญญาในงานก่อสร้างอันคงมนต์ขลัง สะกดตาให้ฉันจ้องมอง แม้เพียงเสี้ยวอึดใจที่รถแล่นผ่าน ฉันก็จะเปิดม่านออกดูจังหวะอันมีค่าที่ธรรมชาติสรรสร้างไว้อย่างไร้ที่ติ ทุกครั้งที่เหม่อมองใจฉันยังคงล่องลอยถึงกล้องตัวโปรดทีเพิ่งซื้อมาได้ไม่นาน "เราอยากจะเก็บภาพเหล่านี้เอาไว้" ความคิดนั้นง่าย แต่ด้วยทักษะอันน้อยนิดของฉัน ทำให้การถ่ายให้ได้อย่างที่ใจคิดไว้ มันยากเย็นนัก

วันนี้ฝนจะตก ท้องฟ้าไม่มีแสงแดดที่สดใสอย่างยามเย็นที่ฤดูร้อนควรจะเป็น แถมเพลงที่เล่นอยู่ในเครื่องเล่นMP3 ของฉันตอนนี้เป็นเพลง"ความทรงจำในค่ำฤดูร้อน" บรรยากาศข้างนอกสะท้อนความรู้สึกที่ถูกเพลงนี้ผลักดันออกมา ฝนตกในหน้าร้อน เหมือนเป็นน้ำตาของใครยังคงรินไหล เป็นท่อนหนึ่งของเพลงที่กินใจฉันมากเพราะความสุขนั้นมีค่าให้จดจำ การมีคนอยู่ข้างๆกายนั้นเป็นความสุขเช่นกัน ดังนั้นเมื่อต้องอยู่คนเดียวแล้วต้องเป็นทุกข์สินะ ไม่ใช่! ตอนนี้ฉันก็ยังมีความสุขอยู่อาจจะเหงาบ้าง แต่บางวันฉันก็ลืมไปเหมือนกันนะว่าฉันยังมีความเหงาอยู่ ตลกดีเหมือนกัน ทำไมน่ะหรอ? เพราะฉันมีความสุขกับสิ่งอื่น ความสุขกับสิ่งที่เล็กบ้างใหญ่บ้าง ปะปนกันไปชีวิตเรานั้นมีหลายด้าน คนๆนึงอาจจะเดินเข้ามาทำให้เรารัก แต่เค้าอาจจะเดินออกไปก็ได้ ในทางกลับกันอาจเป็นเราเองที่เดินออกมาจากชีวิตเค้าได้เช่นกัน  แต่ฉันจะไม่ได้มาสอนเรื่องความรักหรอกนะ เพราะฉันคิดว่าฉันเองก็ยังคงเป็นเด็กอนุบาลในวิชาความรักอยู่ เรื่องอย่างนี้มีคนเก่งๆเค้าสอนไว้เยอะแล้วแต่ฉันก็ไม่ค่อยชอบเชื่อใครทั้งหมดหรอกครับ เคยโดนอาจารย์ด้านความรักด่าแต่ว่านี่มันก็เป็นเรื่องของกู เอ้ย! ฉัน (ขออภัยที่ใช้คำไม่สุภาพนะครับลบไม่ทัน) นะครับ ฉันไม่สมหวังด้านความรักบ่อย?

มองข้างทางจนเพลินใกล้ถึงปลายทางซะที น่าแปลกจริงๆที่นี่ ไม่มีฝนแฮะ!! เมื่อกี้ยังกังวลอยู่เลยว่าสัมภาระในกระเป๋าจะรอดมั้ย โล่งใจจัง เมฆฝนฟ้าคะนองดำมืดมิดกลืนดวงตะวันให้ดับมืดลงคงเหลือเพียงหยาดน้ำจากฟากฟ้า ชำระล้างจิตใจให้ชุ่มเย็น ก่อเกิดชีวิต ผลิบานและในไม่นานแสงทองจะส่องประกายนำความอบอุ่นมาสู่พื้นโลก….และใจฉัน เป็นอย่างนี้อยู่เรื่อยไป 22 รอบแล้ว

edit @ 12 Apr 2009 12:53:40 by Eitchiko